Zygmunt Rajdek

Zygmunt Jan Rajdek, urodzony 28 grudnia 1905 roku w Jaśle, a zmarły 4 lipca 1989 roku w Piastowie, był wybitnym polskim piłkarzem, grającym na pozycji napastnika. Jego kariera sportowa rozpoczęła się od Czarnych Jasło, gdzie spędził swoje młodzieńcze lata, reprezentując barwy klubu do roku 1920.

W 1926 roku Rajdek rozpoczął grę w Polonii Przemyśl, gdzie spędził trzy kolejne sezony, a następnie w 1929 roku podpisał kontrakt z Legią Warszawa. Debiut w tej drużynie miał miejsce 19 marca 1929 roku w ekscytującym meczu przeciwko Polonii Warszawa.

1 listopada 1936 roku, po zagraniu wielu znaczących meczów, Rajdek rozegrał swoje ostatnie spotkanie w barwach Legii, które odbyło się przeciwko Wiśle Kraków. Choć w 1930 roku miał krótki epizod w Polonii Przemyśl, to jego kariera w piłce nożnej zakończyła się ostatecznie w 1938 roku.

W 1939 roku, po ukończeniu studiów na SGH w Warszawie, rozpoczął pracę jako księgowy w Ministerstwie Marynarki Wojennej. 17 września 1939 roku, kiedy pierwsze pociski uderzyły w Zamek Królewski, z narażeniem życia, wspólnie z profesorem Lorentzem, ratował cenne dzieła sztuki znajdujące się w Muzeum Narodowym.

Podczas Kampanii Wrześniowej w 1939 roku, Zygmunt Rajdek został internowany w randze podoficerskiej i wywieziony do Ostaszkowa, skąd udało mu się uciec. Życie Rajdka dobiegało końca 4 lipca 1989 roku, kiedy to zmarł w Warszawie w wieku 83 lat. Co ciekawe, był pradziadkiem Marcina Bociana, znanego polskiego snowboardzisty.